Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Κοίτα ψηλά ...

Κοίτα ψηλά
κι αν όλα γύρω σου ακούγονται γκρίζα
κόψε το χρώμα με μαχαίρι κοφτερό
ακονισμένο από τις σκέψεις
και μέσα απ' τη σχισμή πάρε ανάσα
βάλε τα χέρια σου και τράβα τις δυο άκρες
μέχρι ν'ακούσεις τον ήχο άλλου χρώματος
  αν είναι ματωμένο θα' χεις πετύχει
και βάφτισέ το με όνομα καινούργιο
να μην το αναγνωρίζουν
μα μην το πεις δυνατά και ξεφτίσει
κράτα το φυλαγμένο ανάμεσα στα χείλη
είναι δικό σου 
και το δανείζεις μόνο για να το δουν 
κι ας τ'ονομάσουν όπως θέλουν
πάντα δικό σου θα' ναι


Κοίτα ψηλά
κι αν κάποιοι σε τραβάνε κάτω
και σκυβεις να τους φτάσεις 
σαν νά 'ναι το φταίξιμο δικό σου
μη χαμηλώνεις ούτε τα μάτια ούτε την καρδιά
άνοιξέ τα διάπλατα και κοίτα ψηλά
και κάντους να σε φτάσουν, να σε ζηλέψουν
δώσε τα χέρια να γαντζωθούν
και βρες τη δύναμη να τους σηκώσεις
πάτα στο χρώμα το δικό σου 
που έφτιαξες διαλύοντας το γκρίζο
ξεκίνα την πορεία
και μην αφήσεις κανέναν ποτέ ξανά
να κάνει το δρόμο του δικό σου...




Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

Ίχνη στην άμμο ...

Αναδημοσίευση από το blog: Οδεύοντας

.

Μιὰ νύχτα κάποιος ἄνθρωπος εἶδε ἕνα ὄνειρο.

Ὀνειρεύτηκε ὅτι βάδιζε σὲ μία ἀκρογιαλιὰ μαζί με τὸν Κύριο.

Στὸν οὐρανὸ ἐμφανίζονταν σκηνὲς ἀπ' τὴ ζωή του.

Γιὰ κάθε σκηνὴ ποὺ ἔβλεπε, παρατηροῦσε καὶ δυὸ ζευγάρια

ἀποτυπώματα ποδιῶν πάνω στὴν ἄμμο:
τὸ ἕνα ἦταν δικό του καὶ τὸ ἄλλο τοῦ Κυρίου.
.Ἀφοῦ ἄστραψε καὶ ἡ τελευταία σκηνὴ μπροστά του κοίταξε πίσω τ' ἀποτυπώματα στὴν ἄμμο. Πρόσεξε τότε ὅτι πολλὲς φορὲς στὸ μονοπάτι τῆς ζωῆς τοῦ ὑπῆρχε μονάχα ἕνα ζευγάρι ἀποτυπώματα.

Παρατήρησε ἀκόμα ὅτι αὐτὸ συνέβαινε στὶς πιὸ δύσκολες καὶ θλιβερὲς στιγμὲς τῆς ζωῆς του.
Αὐτὸ τὸν ἔκανε νὰ ἀπορήσει καὶ ρώτησε τὸν Κύριο:

«Κύριε, εἶπες ὅτι ἀπ' τὴ στιγμὴ ποὺ ἀποφάσισα νὰ σ' ἀκολουθήσω θὰ βάδιζες μαζί μου σὲ ὅλη τὴν πορεία. Εἶδα ὅμως ὅτι στὶς πιὸ ταραγμένες στιγμὲς τῆς ζωῆς μου ὑπῆρχε μόνο ἕνα ζευγάρι ἀποτυπώματα. Δὲν καταλαβαίνω γιατί ὅταν σὲ χρειαζόμουν περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ ἐσὺ μὲ εἶχες ἐγκαταλείψει».
Ὁ Κύριος ἀπάντησε:

«Υἱέ μου, πολύτιμό μου παιδί, σὲ ἀγαπῶ καὶ ποτὲ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψω. Τὸν καιρὸ ποὺ δοκιμαζόσουν καὶ ὑπέφερες, ὅπου εἶδες μόνο ἕνα ζευγάρι ἀποτυπώματα, ἦταν τότε ποὺ σὲ σήκωνα στους ώμουςμου».