Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

Ξε-γιορτές ... + Elena's Thoughts ...


Ξε-γιορτές ... που σημαίνει ...
ξε-στολίζουμε τα κόκκινα και τα χρυσά ... 
 ξε-μπερδεύουμε με χαιρετούρες ... τραπεζώματα ... επισκέψεις ... 
ξε-χνάμε ν' ανοίξουμε τα μάτια στην απελπισία δίπλα μας ... 
ξε-κουμπώνουμε τα ρούχα που μας στενεύουν ... 
ξε-λέμε ό,τι υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας δευτερόλεπτα πριν το νέο έτος ...

ξε-βάφουμε τα μάτια ελπίζοντας να μην ξεβάψει και το βλέμμα ...

και όλα αυτά τα ξε- ... που χρησιμοποιούμε με ανακούφιση ...

ακόμα κι αυτά που ξε-ριζώνουν την ψυχή ...
..............................
έτσι ξε-μακραίνω κι εγώ από τις γιορτές ...
ξε-κλέβοντας ένα κείμενο που αναφέρεται σε ξε-χασμένες κούπες ...


"Όλοι έχουμε στα σπίτια μας αντικείμενα που τα χρησιμοποιούμε συγκεκριμένες μέρες του χρόνου..για παράδειγμα.. απλές χριστουγεννιάτικες κούπες καφέ που τις κατεβάζεις για τις γιορτές και μόλις τελειώσουν , εσύ ξαναεμφανίζεις τις καθημερινές , αυτές που είχες βάλει στη πίσω σειρά του ραφιού , αυτές που χρησιμοποιείς όλο τον υπόλοιπο χρόνο..
..όμως οι άνθρωποι που έρχονται στη ζωή σου και στηρίζεις με τα λόγια σου ότι δεν είναι περιστασιακοί και τυχαίοι , οφείλεις να το υποστηρίζεις και με τις πράξεις σου ..
..γιατί οι ‘καθημερινές’ σου οι κούπες θα είναι εκεί όταν τις βγάλεις πάλι στη πρώτη σειρά του ραφιού για να πιεις τον καφέ σου .. ο άνθρωπος όμως που υποστήριξες ότι είναι σημαντικός για σένα αλλά παρόλα αυτά τον άφησες στο πίσω ράφι του χριστουγεννιάτικου ντουλαπιού σου , δεν είναι σίγουρο ότι θα σε περιμένει να περάσουν οι γιορτές σου και να πιεις τον καφέ σου ξανά μαζί του… οι Άνθρωποι δεν είναι οι καθημερινές σου κούπες για να κλειδώσουν μυαλό και καρδιά και να περιμένουν υπομονετικά να τις ξαναχρησιμοποιήσεις μετά το τέλος των γιορτών .. πόσο μάλλον όταν εσύ δεν έχεις προλάβει να τους αποδείξεις ότι αξίζεις να σε προσμένουν !
…(για όλους όσοι πήγαν στα μέρη τους την περίοδο των γιορτών , ‘χάθηκαν’ με τον κόσμο τους , ένιωσαν ‘οικογενειακά’ Χριστούγεννα , αλλά ξέχασαν εντελώς τις ‘καθημερινές κούπες’ τους .. παρά μόνο τις θυμήθηκαν τώρα που επιστρέφουν πλέον σιγά σιγά ξανά στις βάσεις τους και είναι έτοιμοι να τις ξαναφέρουν στη πρώτη σειρά του ραφιού )…"


Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από το blog: http://elenadaydreamer.blogspot.com






4 σχόλια:

Ρεγγίνα είπε...

Όλες οι καθημερινές κούπες που στριμώχνονται στη σειρά, οφείλουν να τύχουν της προσοχής μας ως να ήταν οι περίοπτες χρυσές των εορτών..το ίδιο και οι άνθρωποι..

Λία είπε...

@ Ρεγγίνα:

Έτσι είναι καλή μου! Καθένας πολύτιμος και του αξίζει σεβασμός ... ευχαριστώ για το πέρασμα ... φιλιά!

ΔΗΜΗΤΡΑ είπε...

Πάρα πολύ ωραίο το κείμενο σου Λία μου και πολύ καλό το δίδαγμα.
Να είσαι καλά που μας έκανε να σκεφτούμε κάποια πράγματα. Φιλιά καλή μου φίλη. Καλό βράδυ!!

Λία είπε...

Καλό σου βράδυ! Ευχαριστώ! Φιλιά