Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

εκεί ...








Θολές λεπίδες, σαν επιθυμίες, σχίζουν τα στεγανά μου


Γλιστράω στην άβυσσο παραμερίζοντας το δρόμο


Σκαλώνω σε στιγμές αιώνιες που φωνάζουν βοήθεια


Ρίχνω τα χρόνια μου σκοινί ανάμεσα στο τώρα και στη λήθη


με την ψυχή να τρέχει γρηγορότερα απ'το σώμα


φωνάζω




κρατήσου από μένα ... μα μείνε εκεί!




Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

4 πράγματα ...




Υπάρχουν 4  πραγματα που δεν μπορείτε να ανακτησετε


Η πέτρα ... αφού ριχθεί!


Η λέξη ... αφού ειπωθεί!


Η ευκαιρία ... αφού χαθεί!


Ο χρόνος ... αφού περάσει!


...






Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

ctrl+alt+del ...



Όταν κρασάρει ο δίσκος ... κάνουμε επανεκκίνηση 

... 

απλά πράγματα 

...  

το πολύ πολύ να χάσουμε 

ό,τι δεν αποθηκεύσαμε εγκαίρως 

...



Όταν κρασάρει ο άνθρωπος 

... 

πώς κάνει επανεκκίνηση;  





Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

ασύνδετα ...




Ονειρεύομαι ... 

                                            Δοκιμάζω ...


               Ελπίζω ...



                                            Σκοντάφτω ...
                                                    

                        
                                         Δακρύζω ...



                                                                        Επιμένω ...

        Μαθαίνω ...


                                          Ζω ...


Αγαπώ ...
                                      

                                         Περιμένω ...


.
.
.
.
.




... η σειρά με μπερδεύει ...











Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Μη σταματάς να σπέρνεις αστέρια ...

   Ο "Σπορέας Άστρων" είναι ένα άγαλμα που βρίσκεται στο Kaunas,  Lituania. 

Την ημέρα περνάει απαρατήρητο. 

"Άλλο ένα μπρούτζινο άγαλμα, σοβιετική κληρονομιά" ... λένε



όμως σαν φτάνει η νύχτα, το άγαλμα ξαναβρίσκει τ' όνομα του

 

Μη σταματάς να σπέρνεις αστέρια ... 

ακόμα κι' όταν δεν φαίνονται με γυμνό μάτι.




Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Υπάρχουν και καλύτερα τραγούδια ...


Εκεί κάπου στο 5.45' με 6.15' ...  αγαπημένη σκηνή ... από αγαπημένη ταινία ...

Εκεί όπου η Ρίτα ακούει για πρώτη φορά ότι ...

υπάρχουν και καλύτερα τραγούδια ...



There must be better songs to sing than this ...

Υπάρχουν και καλύτερα τραγούδια για να τραγουδήσεις ... Πρέπει να υπάρχουν

Όλοι έχουμε στη ζωή μας τέτοια μίζερα τραγούδια ... και είναι στο χέρι μας αν θα αρκεστούμε σ' αυτά ... ή θ'αναζητήσουμε καλύτερα ... Συνήθως προτιμάμε να μείνουμε στην ασφάλεια που προσφέρει το παλιό ... αυτό που τραγουδάμε χρόνια χωρίς να ξέρουμε γιατί ... αυτό που οι γύρω μας δέχονται και μας το πασάρουν ... αυτό που είναι τόσο γνωστό και εύκολο ... αυτό που δεν κοπιάσαμε να μάθουμε ... αυτό που μας βρήκε ... και που δεν αναρωτηθήκαμε ποτέ αν μας ταιριάζει ... ή αν μας κάνει κακό ...
Κι όμως, δεν θέλει πολύ για να κάνουμε την υπέρβαση ... Αρκεί ένα "κλικ" και όλα αλλάζουν ... Αρκεί να είναι μυαλό και καρδιά ανοιχτά ... Το μυαλό για να γνωρίσει και η καρδιά για ν' αποφασίσει ... Για όλους έρχεται η στιγμή που το καλύτερο τραγούδι χτυπάει την πόρτα ... βρίσκεται μπροστά μας ... και τότε ...

Δυο φωτιές ανάβουν ... 

μια για να το δούμε ... και μια για να το κυνηγήσουμε!














Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

Ξε-γιορτές ... + Elena's Thoughts ...


Ξε-γιορτές ... που σημαίνει ...
ξε-στολίζουμε τα κόκκινα και τα χρυσά ... 
 ξε-μπερδεύουμε με χαιρετούρες ... τραπεζώματα ... επισκέψεις ... 
ξε-χνάμε ν' ανοίξουμε τα μάτια στην απελπισία δίπλα μας ... 
ξε-κουμπώνουμε τα ρούχα που μας στενεύουν ... 
ξε-λέμε ό,τι υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας δευτερόλεπτα πριν το νέο έτος ...

ξε-βάφουμε τα μάτια ελπίζοντας να μην ξεβάψει και το βλέμμα ...

και όλα αυτά τα ξε- ... που χρησιμοποιούμε με ανακούφιση ...

ακόμα κι αυτά που ξε-ριζώνουν την ψυχή ...
..............................
έτσι ξε-μακραίνω κι εγώ από τις γιορτές ...
ξε-κλέβοντας ένα κείμενο που αναφέρεται σε ξε-χασμένες κούπες ...


"Όλοι έχουμε στα σπίτια μας αντικείμενα που τα χρησιμοποιούμε συγκεκριμένες μέρες του χρόνου..για παράδειγμα.. απλές χριστουγεννιάτικες κούπες καφέ που τις κατεβάζεις για τις γιορτές και μόλις τελειώσουν , εσύ ξαναεμφανίζεις τις καθημερινές , αυτές που είχες βάλει στη πίσω σειρά του ραφιού , αυτές που χρησιμοποιείς όλο τον υπόλοιπο χρόνο..
..όμως οι άνθρωποι που έρχονται στη ζωή σου και στηρίζεις με τα λόγια σου ότι δεν είναι περιστασιακοί και τυχαίοι , οφείλεις να το υποστηρίζεις και με τις πράξεις σου ..
..γιατί οι ‘καθημερινές’ σου οι κούπες θα είναι εκεί όταν τις βγάλεις πάλι στη πρώτη σειρά του ραφιού για να πιεις τον καφέ σου .. ο άνθρωπος όμως που υποστήριξες ότι είναι σημαντικός για σένα αλλά παρόλα αυτά τον άφησες στο πίσω ράφι του χριστουγεννιάτικου ντουλαπιού σου , δεν είναι σίγουρο ότι θα σε περιμένει να περάσουν οι γιορτές σου και να πιεις τον καφέ σου ξανά μαζί του… οι Άνθρωποι δεν είναι οι καθημερινές σου κούπες για να κλειδώσουν μυαλό και καρδιά και να περιμένουν υπομονετικά να τις ξαναχρησιμοποιήσεις μετά το τέλος των γιορτών .. πόσο μάλλον όταν εσύ δεν έχεις προλάβει να τους αποδείξεις ότι αξίζεις να σε προσμένουν !
…(για όλους όσοι πήγαν στα μέρη τους την περίοδο των γιορτών , ‘χάθηκαν’ με τον κόσμο τους , ένιωσαν ‘οικογενειακά’ Χριστούγεννα , αλλά ξέχασαν εντελώς τις ‘καθημερινές κούπες’ τους .. παρά μόνο τις θυμήθηκαν τώρα που επιστρέφουν πλέον σιγά σιγά ξανά στις βάσεις τους και είναι έτοιμοι να τις ξαναφέρουν στη πρώτη σειρά του ραφιού )…"


Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από το blog: http://elenadaydreamer.blogspot.com






Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Το σώμα μιλάει όταν ...



Πολλές φορές ...


Το κρυολόγημα "στάζει" όταν ο οργανισμός δεν κλαίει.


Ο πονόλαιμος «φράζει», όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει τις αγωνίες.


Το στομάχι καίει όταν ο θυμός δεν μπορεί να βγει.


Ο διαβήτης εισβάλει όταν η μοναξια πονάει.


Το σώμα παχαίνει όταν η δυσαρέσκεια πιέζει.


Ο πονοκέφαλος καταθλίβει όταν αυξάνουν οι αμφιβολίες.


Η καρδιά χαλαρώνει όταν το νόημα της ζωής φαίνεται να τελειώνει.


Οι αλλεργίες συμβαίνουν όταν η τελειομανία είναι ανυπόφορη.


Τα νύχια σπάνε όταν απειλούνται οι άμυνες.


Το στήθος σφίγγει όταν η υπερηφάνεια εγλωβίζεται.


Η πίεση αυξάνεται όταν ο φόβος φυλακίζει.


Οι νευρώσεις παραλύουν όταν το εσωτερικό παιδί τυραννιέται.


Ο πυρετός θερμαίνει όταν οι άμυνες εκρήγνυνται.


Ο καρκίνος σκοτώνει εάν δεν συγχωρείς ή / και έχεις κουραστεί να «ζεις».


Και οι σιωπηλοί σου πόνοι; Πώς μιλάνε στο σώμα σου;


Η ασθένεια δεν είναι κακό, θα σου πει ότι έχεις πάρει λάθος δρόμο.


.............................................

Ο δρόμος προς την ευτυχία δεν είναι ευθύς.

Υπάρχουν καμπύλες που ονομάζονται ΛΑΘΗ,

φανάρια που λέγονται ΦΙΛΟΙ,

φώτα που ονομάζονται ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,

και όλα γίνονται, αν έχεις: ένα ανταλλακτικό που ονομάζεται ΑΠΟΦΑΣΗ,

μια ισχυρή μηχανή που ονομάζεται  ΑΓΑΠΗ,

άφθονο καύσιμο που ονομάζεται ΥΠΟΜΟΝΗ,

αλλά πάνω απ 'όλα έναν έμπειρο οδηγό που ονομάζεται ΠΙΣΤΗ.


Μου ήρθε με email ... το βρήκα πολύ γλυκό για να είναι αλήθεια ... αλλά δεν κοστίζει αν το  δοκιμάσουμε ... 

Πόσα ...

Η φωτογραφία από: http://milim.com/work.php?&id=90

Πόσα αστέρια χρειάζονται
για να καθρεφτιστεί μια ευχή
και να φτάσει στην άκρη του ουρανού;

Πόσες ευχές χρειάζονται
για να κατέβει ένα αστέρι στη γη
και να ζεστάνει παγωμένες καρδιές;

Πόσα μάτια χρειάζονται
για να δεις ότι τ' αστέρια είναι δίπλα σου
 ο ουρανός κοντά σου
οι ευχές μέσα σου
και η καρδιά είσαι εσύ;