Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

το μετά


Όταν τελειώσει ... άμα τελειώσει και φύγει μακριά στη χώρα του άπιαστου απ'όπου δεν ξαναγυρνά, αφήνει πίσω του γεύση, μυρωδιά, ήχους, οράματα, στοιχειά του καθενός, καλωσορίσματα του τέλους ... μικρός ξερριζωμός, γενναίο αντίο ... ένα "αν" και ένα "ίσως" πάντα κρυφογελούν όσο σίγουροι κι αν είμαστε για ό,τι κάναμε ή έγινε από μόνο του ... τίποτε ίδιο ποτέ ξανά δεν θα βρεθεί μπροστά μας ... όλα θα μοιάζουν μα δεν θά'ναι αυτό, το ίδιο που ζήσαμε πριν λίγο ... πόσο έτοιμοι θα είμαστε πριν κάτι άλλο αρχίσει; ... πρέπει να είμαστε έτοιμοι; ... τι θα χαθεί για πάντα αν είμαστε πάντα έτοιμοι; ... κάποιες φορές θέλουμε να τα ξέρουμε όλα από πριν ... όχι εκπλήξεις ... σιγουριά ... ασφάλεια ... πλήξη ... είναι καλό να ξέρουμε τι δεν θα ζήσουμε αν ξερουμε από πριν ... αλλά ... δεν είναι έτσι ... ευτυχώς η ζωή προνόησε και όσους κύκλους ... όχι κύκλους ... σπείρες ... και να κάνει δεν επαναλαμβάνει τα λάθη της ...  μόνο εμείς τα δικά μας ... γιατί ξεχνάμε ... ξεχνάμε γεύση, μυρωδιά, ήχους, οράματα ... ευτυχώς ...
Δημοσίευση σχολίου