Κυριακή, 28 Νοεμβρίου 2010

... θέλω ... μπορώ ...



Το "θέλω" και το "μπορώ" για κάποιους από μας είναι σαν τοπολογικοί χώροι με αποσαφηνισμένα όρια μεταξύ τους αν και με απέραντους ορίζοντες ... για μερικούς είναι το ίδιο και αν τους ρωτήσεις "μπορείς;" απαντάνε "θέλω" ... για άλλους πάλι οι δύο λέξεις σφιχταγκαλιάζονται τόσο πολύ που ξεχνάνε πού τελειώνει το ένα και πού αρχίζει το άλλο και μπερδεύουν το πότε θέλουν και πότε δεν μπορούν ... καθένας στον μικρόκοσμό του ευτυχισμένος ... εκτός από από εκείνους που μια ζωή θα αναρωτιούνται ... θέλω επειδή μπορώ ή μπορώ επειδή θέλω; ... ή μήπως κι αυτή η ίδια η αναζήτηση μιας απάντησης που μπορεί να μην είναι μοναδική προσφέρει μερίδια ευτυχίας καθώς γνωρίζουν (πιστεύουν) ότι ο δρόμος αξίζει πιο πολύ από τον προορισμό; ... τελικά το "θέλω" αξίζει πιο πολύ, επειδή είναι μέρος ενός ονείρου χωρίς περιορισμούς; ... ή το "μπορώ", επειδή είναι εφικτό; ... αν κάνουμε κάποτε ισολογισμό μετρώντας τις φορές που τα επιλέξαμε γνωρίζοντας ή όχι τι κάναμε και γιατί ... τι θα γίνει τότε; ...
Δημοσίευση σχολίου