Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Κοίτα ψηλά ...

Κοίτα ψηλά
κι αν όλα γύρω σου ακούγονται γκρίζα
κόψε το χρώμα με μαχαίρι κοφτερό
ακονισμένο από τις σκέψεις
και μέσα απ' τη σχισμή πάρε ανάσα
βάλε τα χέρια σου και τράβα τις δυο άκρες
μέχρι ν'ακούσεις τον ήχο άλλου χρώματος
  αν είναι ματωμένο θα' χεις πετύχει
και βάφτισέ το με όνομα καινούργιο
να μην το αναγνωρίζουν
μα μην το πεις δυνατά και ξεφτίσει
κράτα το φυλαγμένο ανάμεσα στα χείλη
είναι δικό σου 
και το δανείζεις μόνο για να το δουν 
κι ας τ'ονομάσουν όπως θέλουν
πάντα δικό σου θα' ναι


Κοίτα ψηλά
κι αν κάποιοι σε τραβάνε κάτω
και σκυβεις να τους φτάσεις 
σαν νά 'ναι το φταίξιμο δικό σου
μη χαμηλώνεις ούτε τα μάτια ούτε την καρδιά
άνοιξέ τα διάπλατα και κοίτα ψηλά
και κάντους να σε φτάσουν, να σε ζηλέψουν
δώσε τα χέρια να γαντζωθούν
και βρες τη δύναμη να τους σηκώσεις
πάτα στο χρώμα το δικό σου 
που έφτιαξες διαλύοντας το γκρίζο
ξεκίνα την πορεία
και μην αφήσεις κανέναν ποτέ ξανά
να κάνει το δρόμο του δικό σου...




Δημοσίευση σχολίου