Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Ξόρκισα τις φωνές του μυαλού …



Ξόρκισα τις φωνές του μυαλού …
αφήστε με, τις είπα …
να είμαι εδώ, χωρίς δικαιολογία
να νιώθω, χωρίς να σκέφτομαι … να πονάω, χωρίς παρηγοριά …
να είμαι διαφορετική, χωρίς απολογία … να ονειρεύομαι, χωρίς να με ξυπνάτε …
αφού δεν έχετε τις απαντήσεις που ζητώ …
αφήστε με για λίγο …
μετά το ξέρω ότι θα με βρείτε … θα σας περιμένω …
πιο σοφή … πιο ώριμη …
με άκουσαν και σώπασαν …
ήμουν εκεί … χωρίς προσδοκίες …

1 σχόλιο:

σ αγαπω είπε...

ετσι και εγω...
για λιγο

μετεωρη

απ ενα κλαδι

καλο ξημερωμα Λία μου με φιλια που σε αφηνουν στην ησυχια σου.